هر کارتابل از کدام نوع است.
اندازهٔ چیزی که هر کارتابل روی سرور دارد — خودِ داده خوانده نمیشود، فقط اندازهاش.
سی روز گذشته.
همان چیزی که نمودارها نشان میدهند، عدد به عدد.
نامِ شخص، آدرسی که کارتابلش روی آن باز میشود، و نام کاربریای که با آن از صفحهٔ ورود وارد میشود. رمزِ ورود همینجا یکبار نشان داده میشود و بعد دیگر هیچجا نیست — همان لحظه جایی یادداشتش کنید.
این شغل معمولاً به این بخشها کار دارد — هر کدام را نخواستید، همینجا تیکش را بردارید.
با همین نام از صفحهٔ ورودِ مشترک (/admin.planer) وارد این پنل میشوید — همان صفحهای که کاربرها هم از آن وارد کارتابلِ خودشان میشوند.
با عوض شدنش همهٔ نشستهای باز — روی هر دستگاهی — بسته میشوند.
دیتای شخصیِ هر کاربر با رمزِ خودش قفل است و سرور کلیدش را ندارد. این کلید همان تورِ اضطراری است: مرورگرِ کاربر رمزش را با «کلید عمومی» میپیچد، و باز کردنش رمزِ ادمینِ خودتان را میخواهد — همان رمزی که با آن وارد این پنل شدید. رمز فقط در همین مرورگر تایپ میشود و برای باز کردنِ کلید هیچوقت به سرور نمیرسد.
کلیدهایی که پیش از یکیشدنِ رمزها ساخته شدهاند با «عبارت عبور ادمین»ِ جداگانهٔ قدیمی قفلاند، نه با رمزِ ورود. همان عبارت را همین یکبار اینجا بزنید تا کلید به رمزِ ادمین منتقل شود. جفتکلید عوض نمیشود، پس رمزهای شخصیِ کاربرهای فعلی از دست نمیرود — برعکسِ «ساختن کلید تازه».
صد کارِ آخر.